برای مدیریت اجتماعی و سیاسی بهینه در پیامرسان تلگرامچه باید کنیم؟راهکار مدیریتی برای این بازمهندسی

ابتدا باید گفت که بالغ بر 30میلیون ایرانی و یا شاید هم بیشتر کاربر تلگرام هستند اگر قائل به مردم سالاری باشیم که قاعدتا باید باشیم همین تعداد اعضا نشان دهنده این است که مردم ایران خواهان برقراری این وسیله ارتباطی هستند. اما این روزها موضوع فیلترینگ تلگرام به نقل محافل سیاسی و رسانههای اجتماعی تبدیل شده است.اما سوالی که پیش میآید؛ آیا واقعا فیلتر کردن تلگرام یک راه حل صحیح برای حفاظت از حریم امنیتی و اجتماعی ایران است؟ و مهم تر از این سوال این است که آیا میتوان با زیر نظر گرفتن تکتک رفتارهای کاربران ایرانی در فضای ارتباط آنلاین آنها را از صدمات و خطرات دور نگه داشت؟

اما چیزی که با این بحثها به یاد هر ایرانی میافتد به ماجرای ممنوعیت دستگاههای پخش ویدئو برمیگردد این محدودیت جدی که با مجازات کیفری نیز همراه بود باعث پدید آمدن مشاغل حاشیهای نامناسبی مثل توزیع کنندگان غیر مجاز فیلم،سازمانهای دوبلهی زیر زمینی و کرایه دهندگان ناشناس دستگاههای ویدئو شده بود.با فرض صحیح این موضوع که داشتن ویدئو و کرایه و اجاره آن امر غیرقانونی بوده، دولت با تصویب قوانین تنبیهی و تعیین مجازات باعث شده بود تا عموم مردم در این عمل غیر قانونی بصورت مخفیانه شرکت کنند.

شاید پس از این ممنوعیت بزرگترین اقدام فیلترینگ ایران را بتوان فیلتر کردن سرویسهای شناخته شدهای مثل یوتیوب،فیسبوک و توئیتر دانست موضوعی که به اندازه فیلترینگ تلگرام واکنشهای مردمی در پی نداشت اما فیلتر کردن سرویس تلگرام دیگر مانند گذشته خالی از تبعات نیست.تلگرام امروزه از دو طرف مورد نقد قرار گرفته است؛از یک سو نهادهای امنیتی با،باور بر این موضوع که این سرویس اجازه دسترسی به محتوای مخرب و تهدید آمیز را میدهد به باد انتقاد گرفته شده و در سوی دیگر برخی کارشناسان اجتماعی هستند که از محتواهای منتشر شده در تلگرام واهمه دارند.

اما ترکشهای فیلتر شدن تلگرام برای کسب و کارهای آنلاین بسیار بیشتر از فیلتر شدن شبکههای اجتماعی قبل است تا جایی که اطمینان داریم سرویسهای ارتباطی داخلی به این صورت عمل نمیکنند که کاربران و دنبال کنندگان این کسب و کارها را در صفحات جدید داخلی کپی پیست کنند.برای همین لازم است که به سبکی کاربران را وادار نمایند که در درجه اول به این اپلیکیشنهای ارتباطی داخلی اعتماد نموده و سپس برای دنبال کردن آن کسب و کارها به جست وجویشان بپردازند.

اما سوال جدی تر اینجاست: که چطور میتوان در فضای مه آلود بیاعتمادی ایرانیها به این سرویسهای داخلی کاربران تلگرام را مجاب کرد که به این پیامرسانها مهاجرت کنند؟

موضوع دیگر اینکه آیا میتوان این اعتماد را با گلآلود کردن آب و سرپوش گذاشتن روی حفرههای امنیتی و کاستیها به دست آورد؟

بهتر نیست مسئولان حکومتی و مدیران این اپلیکیشنها واقعیتها را بپذیرند و به مردم اجازه دهند که بین گزینههای موجود و با در نظر گرفتن امکانات یکی را انتخاب کنند.یافتن پاسخ این پرسشها تا حدودی ساده است:تنها کافیست که به تاریخ نگاه کنیم تا متوجه شویم که مسئولان در هیچ دورهای به مردم اجازه ندادهاند که بدون محدودیت،سرویس و یا کالای مورد نظر خود را انتخاب کنند و همیشه با اتکا به عبارتهایی مثل حمایت از کالای داخلی و امنیت ملی تلاش کردهاند تا گزینههای انتخابی مردم را به موارد مورد نظر خود کاهش دهند تا از میان گزینههای باقی مانده مردم تنها کالا و یا سرویسی را انتخاب کنند که مورد نظر مسئولان است.شاید فیلتر تلگرام نیز یکی از همین راهکارهای پیش پا افتاده باشد تا مردم را وادار به استفاده از اپلیکیشنهای داخلی نمایند.همین مثالهای ساده باعث میشود تا نسبت به سرنوشت اپلیکیشنهای ایرانی نگران باشیم،سرنوشتی که بازندهی نهایی آنها نه مدیران و سیستمهای توسعه دهنده بلکه خود مردم هستند،مردمی که از این اپلیکیشنها برای صحبتهای خصوصی،ارسال عکس و فیلم و حتی کسب و کار خود استفاده میکنند.

پس مهمترین راهکار مدیریتی که میتوان در این بابت گفت؛این است که نوعی تکثر در پیام رسانها به وجود آید و قوهی انتخاب و استفاده از آن نیز بر عهدهی خود کاربر بگذارند تا مخاطب با توجه به امکانات هر کدام از پیامرسانها به نوعی انتخاب دست بزنند و خود تعیین کننده باشند از این رو این کار نیز باعث میشود تا یک فضای رقابتی بین پیامرسانهای داخلی و خارجی صورت بپذیرد تا به دنبال جذب بیشترین مخاطب برای خود باشند.

منابع

1_درآمدی بر سیاستهای فیلترینگ سایتهای اینترنتی(سعد،علی).

2_نگاهی به اینترنت،فیلترینگ و شبکههای اجتماعی(سناریوهای فضای مجازی ایران) (مولایی،محمدمهدی_طالبیانی،حامد).

باتشکر یزدان شکری

دین به عنوان یک پدیده اجتماعی از منظر سه فضای فراگیر واقعی_مجازی...